بذار وسط همه این دویدنا دو دیقه دو خط بنویسم برم

اینکه قبلا میشده هی اه و ناله بنویسم و غر برای اینکه وقتش بوده حال و شرایط و اداش بوده ادم که تو وسط بهبوهه ی زندگی باشه دیگه وقت نمیکنه حتی غر بزنه میفهمی چی میگم ؟

یهو میبینی ده سال گذشت و تو راحت شدی پاتو انداختی رو پات مثلا نشستی گوشه ی یه حیاطی پارکی کتابخونه ای جایی مثلا

الان پنج تا کار باز دارم که اصلا معلوم نیست کی به کیه چی به چیه 

برم 

آی زندگی دارم یادت میگیرم، دارم با هجاها با حرفها کلمه میسازم... دارم یادت میگیرم لعنتیِ بد مصب..دارم یاد میگیرم از خواب که بیدار میشم و دنیا تلخ تلخه برام، بزنمش زیر بغلمو برم ظرفارو بشورم، چای سبزم ادامه مطلب