بذار وسط همه این دویدنا دو دیقه دو خط بنویسم برماینکه قبلا میشده هی اه و ناله بنویسم و غر برای اینکه وقتش بوده حال و شرایط و اداش بوده ادم که تو وسط بهبوهه ی زندگی باشه دیگه وقت نمیکنه حتی غر بزنه میفهمی چی میگم ؟یهو میبینی ده سال گذشت و تو راحت شدی پاتو انداختی رو پات مثلا نشستی گوشه ی یه حیاطی پار...

آی زندگی دارم یادت میگیرم، دارم با هجاها با حرفها کلمه میسازم... دارم یادت میگیرم لعنتیِ بد مصب..دارم یاد میگیرم از خواب که بیدار میشم و دنیا تلخ تلخه برام، بزنمش زیر بغلمو برم ظرفارو بشورم، چای سبزم